The Frog and Lover

Dat hier verstickt, daer verquickt.

Hoe vreemt speelt Venus wicht by-na in alle menschen!
Al wat my niet en wil dat plach ick eer te wenschen;
Els loopt het puytjen na, dat veerdich henen vliet,
En die haer altijt volgt en wil de kleuter niet:
Sy grijpt het beesjen op, en siet! het moeter sterven,
En ick, die hierom bidt, en kan het niet verwerven.
Ey geeft ons, soete min, dat yeder een behaeght,
Geeft daer een vuyle poel, en hier een schoone maegt.

Onder vrientschaps schijn, het quaetste fenijn.

Van waer, o teere maeght, van waer soo loose treken?
Waer is u goede trou, u soeten aert geweken?
Ghy biet dit cleyne dier u vrientschap so het schijnt,
Maer 'ksie hoe dat het beest door uwe jonst verdwijnt.
Geen hont bijt eer hy bast; gheen huys valt sonder kraken;
Waer druypte sonder wolc oyt regen op de daken?
'T is anders metten mensch. Hoe seer hy yemant groet,
'T is dicmael enckel moort al wat sijn herte broet.

IACOB. 1. 9.
Een broeder die vernedert is, roeme in sijn hoocheyt; En die rijcke is, roeme in syne vernederinghe; want hy sal als een bloeme des gras vergaen.
Een kicker in het werm sal inder haest versticken,
Een kiecken in het werm sal inder haest verquicken;
Siet! als de gulde son doet haren ommeganck,
Een bloem geeft soeter reuck, een krenghe vuyler stanck.
Soo God den boosen plaeght, hy sal den hemel trotsen,
En stijgen inde lucht, gelijck de steyle rotsen;
Als God den vromen straft, hy leyt hem in het stof:
Siet! dat den eenen doot, daer leeft een ander of.